19-5-2019

Doordat ik van zondag op maandag bij Olga en Pieter was blijven slapen, hoefde ik gelukkig niet door de maandagochtend-spits te ploeteren. Was wel erg vroeg wakker, maar het prachtige uitzicht over de Vecht maakte een hoop goed. De hondjes hebben zich echt voorbeeldig gedragen, zijn lief gaan slapen en hebben geen kik meer gegeven. Trots op ze! Eerst even lekker gewandeld bij het zwembad, maar zat alsnog al om 5:40 al op kantoor 🙈. Matthijs had de hele dag vrij, dus kon ook niet eerder weg. Annelieke had het briljante plan dat ik dan maar beter bij hun kon eten voordat ik naar Bathmen, dus toen ik om 20:30 thuis kwam, kon ik lekker uitzakken.

Stoer

Dinsdag weer om 5:30 in de auto richting Weesp met als tussenstop de Bussumse Hei, waar ik eerst een heerlijke wandeling met de hondjes gemaakt heb. Zonnetje erbij maakte het extra aangenaam. Nu wel bijtijds terug, want om 15:00 had ik met de 3 heren van Vakmanwerkt afgesproken. Had wel gevraagd of Elyse er bij wilde zijn als extra luisterend oor, want naar mijn idee wordt er zo door de heren gedraaid, dat een beetje ruggensteun op dat moment geen kwaad kon….. De eigenaar van Vakmanwerkt zei dat hij het stoer vond dat ik zonder Hans het gesprek met hen aan ging. Bij zo’n opmerking gaan mijn haren dus recht overeind staan, brrrr. Afijn, toch maar geprobeerd zo netjes mogelijk mijn frustraties over de verbouwing, communicatie etc. Echt, je wil niet weten wat er allemaal verkeerd gegaan is. Zelfs de regenpijpen, die als laatste gemonteerd zijn, zijn niet van het juiste materiaal en nog scheef op de wand gemonteerd ook. Na anderhalf uur vertrokken de heren weer en is ook Elyse weer naar huis gegaan. Ben toen maar meteen achter m’n laptop gekropen om een verslag van het gesprek te maken; goed nadenken of ik geen punten vergeten was en daarna alle betrokken partijen het verslag gemaild. Benieuwd wanneer er gereageerd gaat worden…

Waar ik wel van baal is dat ik Hans met deze shit lastig val als we bellen. Vind eigenlijk niet dat ik dat zou moeten doen, maar het hele gedoe met Vakmanwerkt frustreert me enorm en dat komt er dan toch uit tijdens de altijd gezellige (behalve als het hierover gaat) gesprekken met Hans en Elianne. Dit neem ik Vakmanwerkt dan ook echt kwalijk, niks ontzorgen…kopzorgen!

Laatste loodjes wegen het zwaarst

Donderdag begon ik echt het gevoel te krijgen dat het eind in zicht kwam. Precies op tijd, want ik heb het gevoel dat ik inmiddels groen zie van moeheid. Valt me vies tegen alleen, met name door al dat verbouwingsgedoe erbij. ‘s Avonds met Onno uit eten geweest bij restaurant Merkelbach in Amsterdam en echt heerlijk vegetarisch gegeten. Ik had de keuze om met de hondjes op de zaak te slapen of bij Olga en Pieter. Voor de laatste optie gekozen. Nog even met elkaar de halve finale van het Eurovisie Songfestival in Tel Aviv gekeken en toen snel naar ons mandje.

Vrijdag zowaar wat van Vakmanwerkt gehoord. Neeee, geen antwoord op mijn e-mail met verslag natuurlijk, maar over de uitvoering van de ramen en deuren en ook daar ging het weer niet vlekkeloos 😞.

Had gehoopt bijtijds naar huis te gaan, maar dat liep dus allemaal wat anders. Uiteindelijk even een tussenstop gemaakt bij mama om een knuffel te halen en toen belden Elianne en Hans ook, dus gezellig met z’n 4-en kunnen kletsen en ook erg gelachen om de paardrijfoto’s die we door ge-appt kregen. Uiteindelijk was ik pas om 18:15 thuis, stikmoe en erg blij dat het weekend was! Later op de avond kwam Elyse nog gezellig aan en bleef slapen, zodat we zaterdag lekker bijtijds naar Gronau konden, stond namelijk hoog op haar lijstje, vooral vanwege de berichten dat Duitsland al zoveel meer biedt op het gebied van Vegan producten. Grappig idee trouwens dat Duitsland nu dichterbij is dan Weesp.

Rupsje Nooit Genoeg

Zaterdagochtend als eerste de moestuin gaan sproeien want oh oh wat was het weer droog. En dat terwijl het verre van warm geweest is. Zandgrond is toch best wel een dingetje! Daarna heerlijk met Elyse en de honden een uitgebreide wandeling gemaakt op landgoed Dorth. De rupsen kwamen hier letterlijk uit de bomen naar beneden zeilen. We kregen er helemaal Harry Potter ideeën bij 😄.

Daarna lekker relaxed naar Gronau gereden waar we bij een Rossmann Drogerie inderdaad een overvloed aan Vegan producten vonden. In de K+K supermarkt ook allemaal 0% Radlers in de gekste smaken gevonden, dus fijn ingeslagen. Op de weg naar huis Robbert opgehaald en gezellig met elkaar de eigengemaakte champignonsoep gegeten. Daarna was het bakken geblazen; een tulband cake die we de volgende dag mee konden nemen naar Onno en een rabarbertaart voor als we weer lekker met z’n allen thuis waren. Daarna film op Netflix gekeken en volledig gemist dat het ook de finale van het Songfestival was; en dat terwijl de bookmakers zo’n rotsvast vertrouwen hadden in de Nederlandse inzending van Duncan 😁.

Eindelijk zondag!

Hans en Elianne komen thuis vandaag, wat heb ik hier naar uitgekeken!! Elyse en ik zaten samen met de hondjes al om 6:15 in de auto richting Schiphol, want ze zouden om 7:25 landen. Behalve dat we op de radio te horen kregen dat Nederland het Eurovisie Singfestival gewonnen had, kregen we om iets voor zevenen een appje van Hans dat ze al geland waren…en dat terwijl wij pas bij Baarn reden! Uiteindelijk bleek de planning meer dan perfect, want toen Elyse en ik met de hondjes bij Arrival  3 aan kwamen, kwamen Hans en Elianne net naar buiten. Zo ontzettend lekker om ze weer te kunnen knuffelen ❤️❤️.

Toen was het hup naar Onno, want die was jarige en we hadden beloofd langs te komen. Maar goed dat we vanaf Schiphol gebeld hadden, want hij was vergeten dat we vroeg zouden komen. Zo zaten we om kwart over acht al aan de champagne met cake. Daarna door naar Oma Ien en Ruud, die ook vroeg hun bed uit moesten komen, maar dat hadden ze er graag voor over 😉.

Via de nieuwe stek van Elyse en Robbert in Deventer (moest Elianne natuurlijk ook eerst even zien) naar Bathmen gereden, waar Robbert ons opwachtte. Voor Elianne de eerste keer na onze verhuizing en dus voor haar best gek om alle vertrouwde meubels in de nieuwe setting te zien. Daarna lekker bij kunnen kletsen en alle mooie souvenirs bekeken en Elianne als vanouds op de bank ge-crashed met de hondjes. Zo hoort het….het hele spul weer bij elkaar!